Technologie oparte na intensywnym świetle pulsacyjnym znacznie ewoluowały od czasu ich wprowadzenia do medycyny 20 lat temu. Teraz tego typu urządzenia można bezpiecznie i skutecznie stosować w  leczeniu wielu zmian naczyniowych, niechcianego owłosienia i zmian barwnikowych. Nowsze technologie często dają rezultaty porównywalne z zabiegami laserowymi.

Urządzenia oparte na intensywnym świetle pulsacyjnym (IPL) to nielaserowe źródła światła o dużej intensywności, które wykorzystują lampę błyskową o dużej mocy do wytwarzania niespójnego światła o szerokiej długości fali, zwykle w zakresie od 500 do 1200 nm. Impulsy świetlne generowane przez większość nowoczesnych urządzeń są wytwarzane w wyniku impulsów prądu elektrycznego przepływającego przez komorę wypełnioną gazem ksenonowym. Wyjście lampy jest następnie kierowane w stronę dystalnego końca rękojeści, co z kolei uwalnia impuls energii na powierzchnię skóry za pomocą kryształu szafirowego lub kwarcowego. Poszczególne systemy wykorzystują różne systemy chłodzenia, takie jak: spray kriogeniczny, chłodzenie kontaktowe lub wymuszone chłodzenie powietrzem, aby chronić naskórek w kontakcie z kryształem przewodzącym rękojeści. Poszczególne impulsy świetlne mają określony czas trwania, intensywność i rozkład widmowy, co pozwala na kontrolowane i ograniczone dostarczanie energii do tkanki.

Zastosowanie IPL w dermatologii opiera się na założeniu, że określone cele absorpcji energii (chromofory) są w stanie absorbować energię z tego szerokiego spektrum długości fali światła (pasmo absorpcji), bez skupiania się wyłącznie na ich najwyższym piku absorpcji. Zasada działania IPL opiera się na zasadzie selektywnej fototermolizy, w której uszkodzenia spowodowane promieniowaniem termicznym ograniczają się do wybranych celów na poziomie strukturalnym komórkowym lub tkankowym. Tkanki otaczające te docelowe struktury, w tym te leżące na wierzchu lub bezpośrednio sąsiednie komórki, są oszczędzane, co potencjalnie zmniejsza niespecyficzne, powszechne uszkodzenie termiczne.

Wszystkie trzy główne chromofory (hemoglobina, woda i melanina) w ludzkiej skórze mają szerokie piki absorpcji energii świetlnej, co pozwala na ich ukierunkowanie zarówno za pomocą zakresu, jak i określonej długości fali światła. Dlatego monochromatyczność wiązki światła nie jest warunkiem selektywnego nagrzewania docelowych struktur w ludzkiej skórze. Szeroki zakres długości fal wyładowywanych z urządzenia IPL prowadzi do jednoczesnej emisji długości fali: zielonej, żółtej, czerwonej i podczerwonej, umożliwiając jednoczesne nakierowanie na różne chromofory.

Większość obecnie dostępnych urządzeń IPL można jednak ograniczyć w dolnym końcu widma emisji, stosując filtry dichroiczne lub filtry „odcinające”, aby bardziej selektywnie celować w pożądane elementy komórkowe lub strukturalne. Chociaż większość urządzeń IPL ma jeden lub dwa filtry odcinające, dostępne filtry odcinające obejmują 515, 550, 560, 570, 590, 615, 645, 690 i 755 nm i działają poprzez blokowanie emisji światła o krótszej długości fali. Oprócz długości fali, w większości urządzeń można dostosować szeroki zakres innych parametrów zabiegu, w tym czas trwania impulsu, sekwencje impulsów i czas opóźnienia impulsu, zapewniając użytkownikom większą wszechstronność i precyzję. Dlatego jedną z atrakcyjnych cech urządzeń IPL jest ich zdolność do leczenia różnych celów za pomocą tego samego urządzenia poprzez zastosowanie różnych filtrów.

Kolejną dobrze znaną zaletą urządzeń IPL jest stosunkowo duży rozmiar plamki i wynikająca z niej szybkość zabiegu, co pozwala ograniczyć do minimum całkowitą liczbę impulsów na zabieg i umożliwia szybkie leczenie dużych obszarów anatomicznych.

Pierwsze doniesienie o zastosowaniu urządzenia IPL w dermatologii pochodzi z 1996 r., kiedy to w Niemczech z powodzeniem zastosowano je w leczeniu grupy 80 pacjentów z opornymi na leczenie malformacjami naczyniowymi na twarzy. Urządzenie wykorzystujące niespójne światło o widmie długości fal od 515 do 1200 nm zostało pierwotnie opracowane do leczenia szerokiego zakresu łagodnych zmian naczyniowych, w tym teleangiektazji i siatkowatych żylaków nóg.

Pierwsze urządzenie IPL uzyskało zgodę Amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) w 1995 r. na leczenie teleangiektazji kończyn dolnych. Od tego czasu jego korzystny koszt i wszechstronność w porównaniu z wieloma laserami o pojedynczym spektrum doprowadziły do ​​jego szybkiego rozpowszechnienia i zastosowania w wielu różnych warunkach klinicznych. Pomimo wczesnych twierdzeń o zbyt wielu skutkach ubocznych i zbyt małej skuteczności, innowacje technologiczne zaowocowały opracowaniem mocniejszych, przewidywalnych i niezawodnych urządzeń zwiększających ich użyteczność w odmładzaniu skóry.

IPL to technologia wszechstronna i dobrze poznana na przestrzeni lat. Jednocześnie możliwość wpływania na różne chromofory w tym samym czasie wymaga rozważnego postępowania, a w niektórych sytuacjach niestandardowych ustawień, by zabieg wykonać skutecznie i bezpiecznie.

Jak prawidłowo pracować z IPL? Dowiesz się na szkoleniu.