Wprowadzenie na początku lat 80. pulsacyjnego lasera barwnikowego (PDL) zrewolucjonizowało leczenie malformacji naczyniowych pod względem bezpieczeństwa i skuteczności. Późniejsze badania kliniczne wykazały jednak, że podstawowa zasada terapii PDL – selektywna fototermoliza (SP) – sama w sobie jest selektywna w przypadku pacjentów z pewnym fenotypem naczyń skórnych. Lata intensywnych badań, które nastąpiły w celu dalszej poprawy SP i wyników klinicznych, zaowocowały nowymi systemami PDL o dłuższych długościach fal (585 i 595 nm), dłuższym czasie trwania impulsu, sposobach chłodzenia naskórka, różnych źródłach światła SP i całkowicie nowatorskich podejściach, takich jak: terapia fotodynamiczna (PDT), interwencje farmakologiczne i leczenie skojarzone.

Jednym z najczęstszych wskazań do laseroterapii jest redukcja nieestetycznych naczynek, trądziku różowatego, teleangiektazji, pajączków czy malformacji naczyniowych. Mniej powszechnymi wskazaniami są wady rozwojowe naczyń, takie jak: plamy z wina porto i naczyniaki krwionośne. Na szczęście istnieje wiele bezpiecznych i skutecznych sposobów rozwiązania tych problemów kosmetycznych. Schorzenia te zazwyczaj wymagają serii zabiegów w celu osiągnięcia optymalnych rezultatów.

Pulsacyjny laser barwnikowy (PDL) ma długość fali 585 lub 595 nm i jest przeznaczony do stosowania w leczeniu różnych rodzajów zmian naczyniowych. Jest to zarazem jeden z najwcześniejszych laserów stosowanych w leczeniu zmian naczyniowych. Laser ten celuje w szczyty absorpcji oksyhemoglobiny, dzięki czemu jest bardzo skuteczny. Ze względu na krótszą długość fali dostarcza więcej energii do naczyń powierzchownych i często powoduje plamicę, co może skutkować dłuższą rekonwalescencją pozabiegową. Rozwój urządzeń do chłodzenia naskórka umożliwił PDL bezpieczne leczenie struktur położonych głębiej w skórze, należy jednak zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów z ciemniejszymi rodzajami skóry, w tym u pacjentów opalonych.

Pulsacyjne lasery barwnikowe (PDL) wykorzystują barwnik rodaminowy rozpuszczony w rozpuszczalniku i pompowany przez lampę błyskową. Energia lasera jest dostarczana do tkanki za pomocą światłowodów. Początkowo PDL emitowały długość fali 577 nm i miały stały czas trwania impulsu wynoszący 0,45 milisekundy. Ze względu na ograniczoną głębokość penetracji opracowano późniejsze modele o dłuższych falach i zmiennym czasie trwania impulsu. Obecne diody PDL emitują fale o długości od 585 do 600 nm i szerokości impulsu od 0,45 do 40 milisekund. Rozmiar plamek może wahać się od 3 do 12 mm średnicy. Dostępne są maksymalne strumienie energii rzędu 40 J/cm2, w zależności od wielkości plamki. Jest to prawdopodobnie najbardziej specyficzny laser dostępny obecnie w leczeniu powierzchownych zmian naczyniowych.